göksevda
aralıyorum göğü yırtılan yerinden
alaca bir kuş düşüyor
armut ağacına benziyor sesi
kapatıyorum kapısını kırmızının
ellerime bulaşıyor devrik bir cümlenin kanı
ölüsünü buluyorlar dolunayın bir dağ yamacında
ışıl ışıl parlayan bir ağız avucumda
akşamın cama vuran tıkırtısından anlıyorum
dizlerini döven günün sabrını
yeniden başımı çeviriyorum göğe
yağmurla yıkanan ırmak oluyorum
ellerim çatlak bir güz güzelliğinde
gökhan arslan
* Akatalpa Mayıs 2009
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder