hüseyin alemdar

vakitler de azaldı, incelikler de
yürümeler de eskidi bir sicimin gölgesinde

gökten üç kitap indi kendisine
ten, hüzün ve sinema

ten: yarım kalmış bir gecede gülümseme
hoyrat ülke, kale vicdan
saksıda yanyana büyüyen iki hüs çiçeği
-dikeniyle ölçer akıntının nabzını-

hüzün: rahmini sığ sularda sağaltan hera
salkımında ihtimâller büyüten asma
direnişi toplanmış sevgi ölülerinin
- taraçasında bekletir kavun kokusunu-

sinema: bir kenarda bekleyen kırık ve öteki
harman yerinden duyulan çığlık
gıyâbında ehlileştirilen yabanî
-perdesiyle yıkıla yıkıla örter balın rengini-

üç kitaptan da kovulmuş resul
bulaşıcıdır tende kıldığı namaz

hırkasında ağrır esrik zamanlar
yakasında hiç kapanmayan bir çengelli iğne

ellerinde kanlı bayrak taşıyan alemdarlar da yok artık
hiç gönderilmemiş bir mektup gibi duruyor dünya
sımsıkı kapattığı avuçlarının içinde

gökhan arslan

* Şiiri Özlüyorum 31, Mayıs-Temmuz 2009